آخر اتوبوس جای باحالیه واسه لنگر انداختن

میشه کلی بلند بلند خندید و حال کرد

با بچه هایی که تا سینه از پنجره اومدن بیرون و می گن جونمی جون

و فریاد می کشن

یه جوری جیغ میزنن که پرده گوش آدم میخواد پاره شه

اونجا میشه کلی سر به سر آدما گذاش.

اونم وقتی که اصلا انتظارشو ندارن

و بعد کنار پنجره خروج اضطراری کرکر خندید.

میشه کلی پا کوبید و دست زد و آواز خوند

بچه های ته اتوبوس هم مثل رهبر ارکستر دستاشونو بالا و پایین می برن.

چه جار و جنجال محشری عین زنبورای تو کندو

ولی حیف که من این جلو گیر افتادم

آخه باید رانندگی کنم.